yay burcuna güzelleme...

Hiçbir şeyden çekmedi şu Merkür’den çektiği kadar...

Ne zaman burçlarla ilgili konuşmaya başlasam, pozitivizm neferi Clezio bana takılır, bunun bilimsel olarak saçmalığını ispatlamaya çalışır. Tipik bir Yengeç burcu olduğundan sevimli bir inatçılık taşır itirazı. Burç köşelerini pek okumam, çoğu burçla ilgili de yüzeysel bir fikrim vardır. Fakat en az yengeç sempatikliği kadar, bir “yay burcu gerçeği” vardır benim gözümde.Ey okur, yaysız bir hayat çiçeksiz bir bahçeye benzer!

Hiç unutmam bir gün devlet dairesinde bir sırada beklerken -ki çay şıkırtılarıyla sizi hipnotize edip ruhunuzu içinizden çekip alan bir sıraydı- ruhu hem daralan hem kabına sığmayan, o beklemenin içine bile bir oyun sıkıştırmaya çalıştığına tanık olduğum birine dayanamayıp sordum, “Pardon, yay burcu musunuz?” Yay burcunun o en tuhaf sorular karşısında bile gösterdiği rahatlıkla – işte bu harika bir özelliktir!- “Aaa,evet!” demişti.

Kendini bu dünyaya teslim etmeyen, yine de teslim olacak bir dünya arayışını sürdüren, bir yanıyla münzevi bir çocukluk inadını taşıyan, kafaları karışık, kendi dertleriyle meşgul, bu meşguliyettten dertli, dünyanın gidişatıyla huzursuz, sevinçleri sizi ve komşuları da içine alacak kadar genişleyebilen ve fakat sizi yarı yolda bırakacak kadar çabucak sönüveren oyunsever insanlardır yaylar. 

Dünyaya istemediklerini hatırlatma durumu en çok onlarda mevcuttur. Böyle intikamların, ezici ihtirasların insanı değildirler ama içlerinde bir süperkahramanlık damarı da bulunur. Zaman zaman yerle bir olsa da şu dünyada pek çok şeye gücünün yetebileceğini düşünen bir iyimserliğe sahiptirler İyimserliğin böyle bir yanı vardır. Yeterince dirençli bir iyimser değilseniz kollarını kavuşturmuş, kıs kıs gülerek sizi seyreden koca bir dünya tarafından kendinizi sık sık alt edilmiş bulursunuz. İyimserlik zor zanaattır, bir sinekkuşu misali daha fazla kanat çırpmayı gerektirir.

“Aşırı iyimser ve maymun iştahlı halleri kontrol altına alınmalıdır.” Bunu bir yerde okumuştum, kim yazmış bilmiyorum ama yayları rahat bırakmayan hain Merkür’den şüpheleniyorum. Bana kalırsa Yay, hevesleri gitgide kuruyan bir dünyanın baş etmekte, disiplin altına almakta zorlandığı, düzene nanik yapmakta beis görmeyen bir burçtur.

Sizi dinlemedikleri olur o meşgul hallerinden; proje, perde, tatil, fellini, çocuk, erik ağacı, servis, uyku, pantolon askısı, ayva tatlısı gibi birbirinden bağımsız konular aynı anda aynı kafayı meşgul ettiğinden yoğunlaşamazlar bazen. Severler abartmaları fakat isteseler de kendilerini kandıramazlar. Bazen kafaları öyle ilginç çalışır ki “bu nasıl bir kafadır,” diye sizi hayretler içinde bırakırlar. “Tarkovsky” ile “oje”yi aynı cümle içinde kullanabilme yetenekleri vardır bu zatların. Dedikoduyu entelektüelleştirme konusunda üstlerine yoktur. Bir yay olan Jane Austen bunun üstadıdır. Ha bir de, yaylar konuşmazsa çatlar. Önceden de yazmıştım, alın size filmlerde çenesi durmayan Woody Allen!

Hayal kurmak bir beceri işidir. Hayal kurarken size katılanlar vardır, bir de puf diye hemen balonu söndürenler. Trapezci olmak ya da Madagaskar’a yerleşmek istediğimden bahsetsem karşımda ilk önce ellerini çırpacak birileri varsa bunlar da yaylardır. (Sağolun varolun)

Yaylar hep bir yerlere koştururlar, hep bir telaş içindedirler, hep ikinci bir hayat yaşadıklarından şüphelenirim. Fakat bu koşuşturmacanın içinde dahi oyunları, kitapları, yolculukları ve küçük maceralarıyla bana hep hayatın şenlikli bir yanını hatırlatırlar.

Bir burç yazısı yazacağım hiç aklıma gelmezdi. Siz çok yaşayın yaylar! (Merkür'ü de pek takmayın.) Nice güzel yaşlar!!!

*Foto womenreading.tumblr.com sitesinden