fotoğraf kışa, bir viyana ezgisine ve yaza gönül verdim. haritalara, dağda bir yuvaya, bir kıyıya ve bir yatağa. Bachmann / çev. Ahmet Cemal Yazlık komşusu hiçdenizegirmeyenraşitbey bugün, hem de ayaküstü bir konuşma sırasında, elinde bahçe makası, “ Keşke hiç doğmamış olsaydık! Bunu öyle isterdim ki. Gerçekten öyle ...” dedi. Şaşırdım. Anlık bir tepki değildi bu sözler. Ben tam da insanlar romanlardaki kadar mutsuz ve yalnız mı acaba diye düşünüyordum. Raşitbey bir taraftan bahçede kauçuk ağacını budarken, bir yandan da doğmamış olmayı dileyebili...