"Bazı şeyler o kadar üzücü ki ismi yok. Onlara bir isim koymak istedim ama bir türlü koyamadım." Vanessa Veselka, Zazen Bazen samimi olan samimiyetsiz, acıklı olan komik, uzak olan yakın geliyor. Bazen her şey fazlasıyla oyunmuş gibi. İltifatlar dikenli, iğnemeler şefkatli. Merhametli olan acımasız, gaddar olan sevecen. Kör bir kuyu aydınlık. Bazen. Pastanede oturuyorum. Sultan Pastanesi. Bir iş için Fethiye ’deyim, çok bilmediğim bir yer. Etrafı görkemli dağlarla çevirili bir şehir, dağlar çok göz alıcı. Yan tarafta şehrin sineması var, Hobbit dışında, bir kısmını hiç duymadığım yerli filmler oynuyor. Liseliler grup halinde, sinemaya gidiyorlar. Karşımda yapıların ve bir caminin arasından görünen kaya mezarları. Sürpriz gibi karşımda! Islak kekle tahinli çörek istedim. (Pastanelerde kendimi tutamıyorum.) Islak kek kuruydu, tahinli çörek de tahinsiz. Buna güldüm kendi kendime. İsim kapı gibi duruyor orada, ama içerik bu isimden bihaber. Çay üstüne çay içtim. (Çayın ...