15 Şubat 2011 Salı

yerli filmler karnesi

Karne mevsiminden ilham alıp son zamanlarda izlediğim yerli filmlere karne verdim. Pek zevkli bir işmiş doğrusu...(Ara ara bunu yapayım.) Blog sahibi olmak ne güzel şey!!! Nezleli karga ahkam kesiyor:
YILDIZLI PEKİYİ
Vavien : Yaşasın, Coen Biraderler’e kardeş geldi: Nurtopu gibi bir kara mizah!
PEKİYİ
Pandora'nın Kutusu : Yerli filmlerde bundan başka bir torun-anneanne ilişkisi işlenmiş mi bilmiyorum.Beni çok etkiledi. Onur Ünsal ile seksenlik Tsilla Chelton'un oyunculuğu sinema yazarları diliyle söylersek "göz dolduruyor." Bir de o balık-ekmek sahnesi yok mu. (Ama nolur Derya Alabora'yı başka tiplerde de görmek mümkün olsun artık.)
Mommo - Kız Kardeşim : Bir önceki blog yazısında yazdım ama yine söyleyeyim, hem film hem de buradaki küçük kız bir harika!
Yumurta : Ağır  ilerliyor ama Kaplanoğlu'nun fazlasıyla ağır bulduğum filmi Meleğin Düşüşü’yle kıyaslanırsa koşuyor. İki kere izledim. İkisinde de sevdim. Portakal yaprakları, çay kaşığı şıkırtıları ve hayatın taşrası…
Bal : Duygusunu, kurgusunu bir kenara bırakalım sinematografik açıdan son zamanlarda izlediğim en etkileyici film. Benim gözümde Kıskanmak’ı da NBC’nin filmlerini de solladı. Üçleme tam anlamıyla ilham verici...Hakkında sayfalarca yazılabilir.
Sonbahar : Karadeniz, son zamanlarda filmlerde hep iç burkan hikayelerin coğrafyası oldu. Bu filmden sonra Tutunamayanlar gibi bir kitap okumuş gibi hissettim kendimi.
Uzak İhtimal : İstanbul’un görünmeyen, sessiz ama sıradışı hikayeleri. Av Mevsimi’nin karşıtı bu anlamda. Başrol oyuncusu Nadir Karabacak'ın oyunculuğu çok etkileyici. Ben en iyi oyuncu ödülünü verdim gitti.
Bornova Bornova : Bu filmin amatör ve “taze” havası çok güzel. Pek çok film sonunu iyi getiremezken (bkz:Karanlıktakiler) bu filmin sonundaki giderek genişleyen bir planla çekilmiş dingin park sahnesi beni büyüledi. Bir aile çay bahçesinde bir tarafta birileri çekirdek çitlerken birileri karanlık hesaplarla boğuşur.
İki Dil Bir Bavul : Yine İstanbul coğrafyasının dışında (hatta epey uzağında) bir film. “Tatil Kitabı” ile akraba bir film gibi geldi bana. Derdini haykırmadan anlatıyor.
Pazar - Bir Ticaret Masalı : Zaman zaman oryantalist bir havası olsa da dokunaklı. Doğu hikayesi. Rojin türküleri.

KANAAT NOTUYLA PEKİYİ
Kıskanmak : Bu da nurtopu gibi bir dönem filmi. Bir ortaçağ tablosunu andıran kareleri ve atmosferi çok etkileyici ama sonunda (Issız Adam’daki gibi) iç sese yaslanma ihtiyacı filmin senaryo konusundaki zaafını gösteriyor mirim. Öte yandan pek somurtkan...(Kendimi fularlı yorumcu gibi hissettim birden.)
Süt : İzleyiciden epey çaba isteyen bir film. Üçlemenin diğer filmlerini de izleyince ancak bir yere oturtabildim ben. Ama bir bitişi var ki...Türk sinemasında bir ilk olabilir. Öyle böyle değil. Fatih Özgüven'in dediği gibi "hazmı zor" bir film.
İYİ
Türev : Hayatın ufak gerilimleri üzerine minimal bir film. Özellikle başroldeki iki kadının oyunculuğunu çok beğendim. Gülçin Şantırcıoğlu’nda –Yumurta’da da oynuyor- bir Isabelle Huppert ruhu sezdim ben.
Başka Dilde Aşk : Bir şeyler havada kalmış sanki yine de kendini izlettiriyor.Tutuk filan ama Saadet Işıl Aksoy bence yakışıyor bu rollere.
Dilberin Sekiz Günü : Ali'nin ve Zeynep'in sekiz günlerinden daha olgunlaşmış bir sekiz gün filmi. Deprem, Tomruk, Sultan gibi eski Türk filmleri lezzetini aldım ben bu filmden.
Neşeli Hayat : Kederli bir Noel Baba portresi...Hollywood’a bu pek kısmet olmayacak sanırım.
Eyvah Eyvah : Sonunda (son birkaç yılı kastediyorum) eli yüzü düzgün bir komik film. Yine naif karakter ama olsun. Zamanla öbürü de olur.
Karanlıktakiler : Sonu fazla mı Hollywood olmuş ne? Yoksa sevdim ben bu filmin ağır melodramını. Bizim Douglas Sirk’imiz de Çağan Irmak mı şimdi?
ORTA
Ulak : içindeki birtakım temalar (zamansızlık ve yersizlik), evrensel bir hikaye anlatma çabası, Dogville sanrılarımızı hatırlatması heyecan verici de bundan birkaç film çıkar. Senaryo nereye koşuyor?? Çağan Irmak yine bir heyecanla başlayıp gerisini koyvermiş sanki.

ZEKİ AMA ÇALIŞMIYOR
Yedi Kocalı Hürmüz : Pat diye bitti film. Maya tutmamış. (aklımda hala yıllar önce İzmir fuarında Ayten Gökçer’den izlediğim Yedi Kocalı Hürmüz. Teknoloji bu açığı kapatamıyor demek ki)
Yahşi Batı : Skeçler silsilesi. Dostlar stand-up'ta görsün.
HAL VE GİDİŞAT : I-IH
Sevgilim İstanbul  : Bu filmler içinde yarıda bıraktığım tek film. Nedim Gürsel’in kitabından uyarlanmış ama o da dayananamış ki dava açmış. “Bir eziyet olarak film izlettirmek” konulu tez yazdırabilir.
Son İstasyon : Ana teması “hadi kendimize acıyalım”
Gecenin Kanatları : Kötü diyaloglar, inandırıcılıktan uzak bir senaryo, karton karakterler….daha ne olsun. Altın Kestane aldı zaten.
UZAKLAŞTIRMA – (siz zahmet etmeyin, ben uzaklaşırım)
Maskeli Beşler, Minimini Dörtler, Filim Hareketler....Ve bilumum kendine hayran Sinan Çetin filmleri. Sizi Susam Sokağı’ndaki Büdü’ye havale ediyorum.